De Vrijwilliger: Harry Delno geeft acht keer per week training: ‘Het is soms passen en meten, maar het lukt als je denkt in mogelijkheden’

VEENENDAAL Harry Delno is al ruim veertig jaar te vinden aan de rand van het zwembad. Als actief zwemmer was hij zelf op hoog niveau actief in zijn tienerjaren, nu wil hij de jongeren in die leeftijd naar hoog niveau brengen. ,,Acht keer in de week, zowel ’s morgens vroeg als later in de middag, geef ik training. Het is soms passen en meten, maar de trainingen zijn vaak zo vroeg dat ik alweer aan het werk ben wanneer mensen nog richting hun werk moeten gaan.”

door Roberto Cancian

,,Ik heb tot mijn achttiende jaar bij de Rijn in Wageningen op hoog niveau gezwommen. Bij die vereniging heb ik ook leren zwemmen en mijn diploma’s gehaald. Ik ben daar lid gebleven en op die manier ben ik uiteindelijk ook zwemles gaan geven”, geeft de inmiddels 61-jarige Harry Delno aan. Bij de masters was hij tot zijn 42e jaar actief, nu stopt hij vooral zijn tijd in het begeleiden van jonge talenten. ,,Bij VZC ben ik sinds 2012 in die hoedanigheid actief. In totaal ben ik zeker 24 uur in de week in het zwembad, daarnaast schrijf ik de trainingen uit, bereid ik de trainingen voor en coach ik de zwemmers bij de eendaagse (competitie)wedstrijden en meerdaagse toernooien”, zegt hij aan de keukentafel in zijn huis in Veenendaal. En dat allemaal naast een baan bij de politie.

PASSIE VOOR SPORT

In zijn jeugd was hij altijd al sportief. Of het nou voetbal, rugby, honkbal, hockey of zwemmen was. Uiteindelijk was het zwembadwater zijn eerste keus. ,,Ik moest iedere dag trainen dus kon er niet veel naast doen. Ik ben de politieopleiding gaan doen toen ik 19 jaar was en kwam terecht in Abcoude. Via een collega die aan wedstrijdzwemmen deed, kwam ik bij de plaatselijke zwemvereniging terecht. Destijds heb ik ook aan waterpolo gedaan en zelfs met de triatlon meegedaan. Samen zwommen we Axel Koenders, toen een gevestigde naam in de triatlonwereld, eruit. Daarna was hij veel te sterk bij het fietsen en lopen maar het viel wel op bij zwemvereniging De Meerkoeten.” 

Nadat Delno in 1989 naar Amerongen verhuisde belde zijn oude vereniging in Wageningen of hij zwemtraining wilde geven. Dat deed Harry Delno tot 2012. ,,Ik heb toen een half jaar wat voor de triatleten in Veenendaal gedaan waar ik de trainingsschema’s voor schreef. Mijn dochter Marjolein zwom toen al bij het Nederlands team en trainde in zowel Eindhoven als Barneveld en mijn zoon Thom was al op aardig niveau in zijn leeftijdsklasse. Met een aantal talenten zijn we toen vanuit Wageningen naar Veenendaal gegaan omdat de visie daar niet meer die van mij was.” 

Lees ook

De Vrijwilliger: Teus Nieboer: ‘Als anderen het naar hun zin hebben, dan heb ik het ook naar mijn zin’

 

BREED OPLEIDEN

Harry Delno wil de jeugd zo breed mogelijk opleiden. ,,Je moet niet te vroeg gaan specialiseren anders kan het saai worden en het plezier verdwijnen.” De uren die Delno in het geven van zwemtraining stopt, zijn voor hem bijna normaal geworden. Zoon Thom, die net binnen komt na een training, geeft dat ook aan. ,,Ik zou niet kunnen wat hij allemaal doet. Het is echt een baan ernaast”, geeft hij aan. 

Vader Harry haalt zijn schouders op. ,,Vroeger gaf ik twee keer in de week training en zwom ik zelf zes keer, nu geef ik acht keer in de week training. Wanneer je ambities hebt en het maximale eruit wil halen, dan kan je niet volstaan met twee keer in de week trainen.” Het zorgde af en toe voor situaties waarin hij moest schipperen. ,,Als ouder wil je de kinderen stimuleren, maar in het bad ben ik hun trainer. Uiteindelijk moeten ze zelf hun keuzes maken. Ik ga ’s morgens vroeg echt niet met een emmer water naast hun bed staan.” Dat bevestigt zijn zoon. ,,Mijn vader kan als trainer best streng zijn, maar is wel altijd positief, duidelijk en rechtvaardig.” 

DENKEN IN MOGELIJKHEDEN

Harry Delno geeft aan dat er altijd tijd is. ,,Het is belangrijk om prioriteiten te stellen. Hoezo hebben mensen geen tijd? Ik denk altijd in mogelijkheden. Daarom leiden we bij VZC ook breed op en zie je dat we op de langere afstanden en in de verschillende disciplines met VZC altijd goed scoren. Met de junioren hebben we vaak de meeste medailles bij Nederlandse Kampioenschappen. Ik ben er trots op dat er zeven of acht zwemmers van ons deel uit maken of deel hebben uitgemaakt van nationale teams en op internationale toernooien zijn uitgekomen.” 

NIET MEER DAN LOGISCH

Zijn keuze om ooit als vrijwilliger bij de zwemverenigingen aan de slag te gaan, vindt hij niet meer dan logisch. ,,Ik maakte zelf gebruik van de faciliteiten en de clubs hebben altijd veel voor me betekend. Daar wilde ik iets voor terugdoen, ik vind ook dat het zo hoort. Zeker de laatste jaren, in en na de coronatijd zijn er veel mensen afgehaakt. Zowel zwemmers als vrijwilligers. Zelf gaf ik al training toen Marjolein nog in de Maxi-Cosi zat. Dan nam ik haar mee naar het zwembad en gaven ouders die toekeken haar tussendoor de fles. Toen ze iets ouder was, zwom ze na het geven van de training met mij mee op een zwemplankje. Zo is het voor haar ook begonnen.” 

Een voorbeeld dat aansluit bij de gedachte van Delno over het denken en handelen in mogelijkheden. Het heeft echter ook een keerzijde voor hem. ,,Het is niet meer van deze tijd om acht keer in de week training te geven. Daar krijg je niemand meer voor terwijl het wel nodig is om te professionaliseren. Mensen verwachten nu meer dan alleen een vrijwilligersvergoeding.” 

STOPPEN ALS TRAINER

Delno geeft aan te stoppen aan het eind van het seizoen bij VZC als zwemtrainer. ,,Het is goed geweest. Na de coronatijd hebben we er hard aan moeten trekken om alles op de rit te krijgen. Ik ben de laatste tijd te veel met randzaken bezig geweest terwijl ik aan de badrand wil staan om er voor de sporters te zijn. Ik ben al veertig jaar op deze manier bezig en merk dat het me op dit moment meer energie kost dan dat het me oplevert. Daarnaast heb ik ook niet het eeuwige leven.” 

Delno wil wel een klankbord zijn en betrokken blijven bij VZC. ,,Ik wil zeker niet dat het als een kaartenhuis in elkaar stort. Mijn opvolger, die inmiddels bekend is, zal ik dan ook zeker met raad en daad bijstaan als hij daar om vraagt.” Hij is niet bang om zich te gaan vervelen. ,,Zeker niet. Het werk gaat gewoon door en ik ga zelf meer sporten. Daarnaast ben ik al jaren bij de Veenendaalse triatlon actief als starter. Er is en blijft genoeg te doen. Dat komt goed.”

Ze zijn het cement van een vereniging, zonder vrijwilligers kan een club niet bestaan. Of het nu gaat om een bestuurslid, de koffiejuffrouw, een jeugdtrainer, de terreinknecht, de organisator van het jaarlijkse jeugdtoernooi, de clubscheidsrechter, iemand van de schoonmaakploeg, de barman, de terreinknecht, de contactpersoon voor media of de klusjesman. Ze krijgen een gezicht in onze rubriek De Vrijwilliger. Wil jij een vrijwilliger van een sportvereniging in Veenendaal aandragen voor deze rubriek, stuur ons een mailtje met motivatie en contactgegevens naar regiosportveenendaal@bdu.nl

Lees alle artikelen uit de rubriek De Vrijwilliger in ons dossier op RegiosportVeenendaal.nl (klik hier).