Veel sfeer, blauw en een trots gevoel: Uitvak GVVV laat zich horen in het Philips Stadion
Voetbal Nieuws over GVVVVEENENDAAL GVVV werd dinsdag bij het bekerduel tegen PSV in het Philips Stadion gesteund door honderden supporters. Verspreid over het hele stadion zaten plukjes ‘blauwen’, maar het gros van hen zat in het uitvak. Zij waren met bussen naar Eindhoven gekomen, en wij reisden met hen mee.
door Demi van de Weerd
Bij sportpark Panhuis verzamelen de supporters zich dinsdag in de namiddag. Op het terras klinkt muziek. Binnen wordt veel gepraat. Kleine groepjes zetten voorzichtig gezang in. Andere media lopen rond voor korte interviews en zorgen voor extra reuring. De spanning is voelbaar, maar stil is het nergens. Iedereen loopt op tijd richting de bussen. In de straten rond Panhuis wordt al vuurwerk afgestoken. Om 18.00 uur vertrekken de eerste bussen richting Eindhoven.
Veertien bussen stoppen een goed uur later bij het Philips Stadion. De deuren gaan open en het gezang barst los. De Veenendaalse fans staan dicht op elkaar, sjaals omhoog. Nog voor de GVVV-spelers het veld hebben gezien, is duidelijk waar de meegereisde supporters voor zijn gekomen.
De tribune met de GVVV-aanhang vult zich stap voor stap. Supporters lopen de trappen op richting het vak. Op de stoelen liggen witte en blauwe vlaggen. Iedereen weet wat er straks gaat gebeuren bij de opkomst. Eerst verschijnt GVVV op het veld voor de warming-up. De blauwe supporters reageren direct met applaus en gezang. ,,Waar blijven de spelers van PSV? Zijn ze bang dat ze al moe worden?”, zegt een fan lachend. De spelers maken zich op voor een zware avond.
(de tekst gaat onder de foto verder)
Justin Spies pakt de aandacht van het publiek met zijn goede acties en aanvallende dreiging. - Stefan Koops
EERSTE MINUTEN
Vanaf de tribune klinkt verbazing als de opstelling van PSV wordt omgeroepen. Spelers als Guus Til en Sergiño Dest staan in de basis. ,,Ik dacht dat hij (trainer Peter Bosz) meer spelers rust zou geven”, zegt een supporter. Toch overheerst de hoop op een goed optreden van de Veenendalers. Als de spelers het veld opkomen, gaan de vlaggen omhoog. Onder luid applaus begint de wedstrijd. PSV scoort al vroeg twee keer. De Veense supporters blijven staan en zingen door. ,,Wat een lelijke goal”, zeggen meerdere fans na het eerste tegendoelpunt. Na de 2-0 krijgt GVVV langzaam meer grip op de wedstrijd en heeft PSV weinig grote kansen gehad om er 3-0 van te maken voor rust.
TWEEDE HELFT
GVVV komt scherp uit de kleedkamer en zoekt direct de aanval. PSV brengt Mauro Junior en Ivan Perišić in het veld. Niet veel later scoort Perisic de 3-0. Even valt het stil in het uitvak, maar de teleurstelling op de tribune duurt kort. Het gezang wordt snel weer opgepakt. De GVVV-supporters klappen op de maat van de trommel en blijven hun ploeg aanmoedigen.
De tweede helft staat in het teken van lef. De blauwen blijven vooruitspelen en zoeken de aanval. Bij goede combinaties volgt applaus. Bij schoten richting doel veert het blauwe vak op. Justin Spies krijgt de fans nadrukkelijk mee. Hij maakt het Mauro Junior lastig en wint meerdere duels. Bij iedere geslaagde actie klinkt gejuich. ,,Justin had hem gewoon in zijn zak”, zegt een supporter na afloop. Wanneer Mauro Junior later geblesseerd naar de kant moet, reageert de blauwe aanhang met luid gejuich.
(de tekst gaat onder de foto verder)
De spelers bedanken het meegereisde publiek. - Stefan Koops
TROTS
Na de twee vroege tegendoelpunten was er even twijfel, maar de schade bleef uiteindelijk beperkt. ,,Na die goals dacht ik dat het een hele zware avond zou worden, maar ze pakten het goed op”, zegt een fan. ,,Ze bleven voetballen en kregen kansen.” GVVV laat de bal rondgaan en blijft zoeken naar mogelijkheden. De meegereisde supporters kijken met trots naar hun club, die zich laat zien tegen de absolute top van Nederland.
Na het laatste fluitsignaal blijft iedereen staan. Er wordt gezongen en geklapt. De spelers lopen naar de supporters toe en bedanken hen. Daarna stroomt het vak langzaam leeg. Iedereen loopt terug richting de bussen. Even later vertrekken alle veertien bussen tegelijk terug naar Veenendaal. Met een trots gevoel. Veel sfeer. Veel blauw.
