GVVV in de slotminuut van de verlenging onderuit tegen PSV

VEENENDAAL De bekerwedstrijd tegen PSV moest voor GVVV een voetbalfeestje worden en het werd woensdagavond zelfs meer dan dat. De Veenendalers wisten de Eindhovenaren aan het bibberen te krijgen en pas in de laatste twee minuten van de verlenging sloeg de Eredivisionist toe. ,,Zij waren gewoon bang en wij verdienden het om te winnen.”

door Jeroen van der Veer

Een bizarre sportavond vond plaatst op Sportpark Panhuis. Eentje die geen enkele GVVV-er ooit nog gaat vergeten. De ploeg van Niek Oosterlee toonde lef, speelde met het hart en wist er zeer terecht een verlenging uit te slepen. Dat uiteindelijk het doelpunt in de 118de minuut viel, kwam dan ook aan als een mokerslag. ,,Ik was met mijn hoofd al bij de penalty’s”, bekende Soufiane Lagmouchi na afloop. 

Dat GVVV daarover mocht nadenken had de thuisploeg vooral aan zichzelf te danken. ,,PSV was niet extreem slecht; wij waren goed”, zei Danny de Leeuw dan ook terecht na afloop. In de beginfase probeerde PSV dan wel snel een voorsprong te pakken -en was door een schot van Ihattaren op de paal dichtbij-, maar daarna begon het Veenendaalse feestje echt. 

De thuisploeg kreeg via Robin Mulder en Philip Ties de beste mogelijkheden, maar echt grote kansen kregen de toeschouwers niet te zien. De ruim 4000 aanwezigen zagen echter wel een treffer voor de rust. Nadat PSV’er Gakpo ontsnapte aan de linkerkant was het Mitroglou die vijf minuten voor rust de 0-1 produceerde. 

Wie dacht dat GVVV na de onderbreking de schade wilde beperken, had het mis. Het publiek zag een nog aanvallender GVVV en liet de bezoekers uit Eindhoven bibberen. Vijf minuten na rust deelde de thuisploeg een echte waarschuwing uit: Berry Powel gaf Robin Mulder een niet te missen kans, alleen de aanvallende middenvelder faalde in de afwerking. 

,,Wij kregen flink wat goede mogelijkheden”, zag ook Tom Oostinjen, die op het middenveld voor flink wat power zorgde. ,,Op een gegeven moment liep PSV alleen maar naar achter en daar was ik best over verbaasd.”

Een stift van Ties liet het Sportpark na een uur nog niet ontploffen, maar de poeier van Danny de Leeuw vijf minuten daarna wel. De man van de wedstrijd schoot de bal snoeihard binnen, waarna iedereen met een blauw hart het niet meer hield van blijdschap. Helaas was dit van korte duur, want de scheidsrechter blies op zijn fluit wegens buitenspel. ,,Ik weet niet of dit het geval was”, aldus de speler die voor even het middelpunt van de feestvreugde was. ,,Voor mijn gevoel stond ik geen buitenspel. Dat zou ik moeten terugkijken.”

Met nog tien minuten op de klok -en een 0-1 tussenstand op het scorebord- nam trainer Niek Oosterlee risico. Hij wisselde een middenvelder en een verdediger voor twee aanvallers en ondanks dat de tussenstand al een knappe prestatie was, gokte Oosterlee op ‘alles’. 

De oefenmeester kreeg zijn gelijk en invaller Soufiane Lagmouchi deed vijf minuten voor tijd waar iedereen op hoopten. ,,Ik dacht dat de bal iets te ver voor mijn voeten kwam en had niet eens tijd om na te denken. Ik raakte de bal lekker en zag de bal in het doel ploffen. De ontlading die na de gelijkmaker kwam, was enorm. Ik heb in veel stadions gevoetbald, maar Sportpark Panhuis vandaag.... Echt niet normaal. Wat een ambiance.”

Door de treffer van de Barnevelderse aanvaller kwam er een verlenging en daarin kreeg GVVV de beste kansen. Zelfs vedette Steven Bergwijn moest door de bezoekers gebracht worden om de wedstrijd te doen kantelen, maar ook hij kon de storm van GVVV niet stoppen. Mogelijkheden werden echter niet omgezet in doelpunten en toen gebeurde opeens waar iedereen stiekem toch bang voor was. 

Vrijwel uit het niets kwam de bal voor de voeten van Ihattaren en het grootste talent van de Nederlandse velden schoot de droom van GVVV aan flarden. Ondanks de dreun, liepen de spelers van de thuisploeg na afloop met de borst vooruit de ereronde en kregen zij het applaus wat ze verdienden. Tom Oostinjen: ,,We kunnen hartstikke trots op onszelf zijn. PSV was gewoon bang voor ons en eigenlijk is dat niet normaal. Besef eventjes... zij zijn een eredivisionist hé?”

Van een kater wil ook Danny de Leeuw niet spreken, al kon hij na de 1-2 wel door de grond zakken. ,,We waren er zo dichtbij. Met penalty’s had ik het nog wel willen zien. Maar goed... kijk eens om je heen. Dit is toch fantastisch?”