
Van Gent Finaleweken: Dubbel gevoel bij Vito Wormgoor na mislopen promotie met DOVO: ‘Dit is echt even slikken, heel zuur’
Voetbal Finaleweken Nieuws over DOVOVEENENDAAL Voor derde divisionist DOVO viel zaterdag het doek in de jacht op een plek in de tweede divisie. Na het winnen van de eerste periodetitel wist DOVO al lange tijd dat het de strijd mocht aangaan om via promotiewedstrijden de stap omhoog te kunnen zetten. Na twee spannende wedstrijden tegen Kozakken Boys werden strafschoppen uiteindelijk fataal voor de ‘rooien’. ,,Het heeft er zeker ingezeten. Dit is echt even slikken, heel zuur”, zei aanvoerder Vito Wormgoor na het tweeluik.
door Roberto Cancian
Vito Wormgoor, die dit seizoen aansloot bij de ploeg van trainer Jeroen van Bezouwen na als prof onder meer in Noorwegen en Amerika te hebben gespeeld, moest de ontknoping vanaf de zijkant bekijken. ,,Een liesblessure speelde op. Het leek wel een stuk beton, ik kon niets meer”, legde hij zijn wissel twintig minuten voor tijd uit. DOVO keek op dat moment tegen een vroeg opgelopen 2-0 achterstand aan waarmee het resultaat uit de eerste wedstrijd, 2-0 winst voor DOVO op Kozakken Boys, teniet was gedaan.
MACHTELOOS TOEKIJKEN
De aanvoerder baalde dat hij in de slotfase van het cruciale duel, bij winst had er een tweeluik tegen Scheveningen gevolgd, machteloos moest toekijken. ,,Binnen de lijnen had ik de ploeg bij de hand kunnen nemen. Kozakken Boys zorgde er in de beginfase van de wedstrijd continu voor dat Nick de Bondt en ik één tegen één kwamen te staan. Een kritisch punt is dat we niet de afspraken nakwamen die op voorhand door de trainer werden gegeven. In de eerste twintig tot dertig minuten hebben we ons laten overklassen. We hadden op het veld de koppen bij elkaar moeten steken en dat moeten oppakken”, neemt Wormgoor zichzelf kwalijk.
Wel zag hij dat DOVO vervolgens bracht wat de ploeg zeker in de eerste periode vaak kon brengen. ,,Energie, saamhorigheid en vechtlust, dat hebben we laten zien. We hebben stand gehouden, de verlenging zijn we goed doorgekomen en hebben in de noodzakelijke strafschoppenreeks op matchpoint gestaan.”
Nadir Achahbar kon bij de vijfde strafschop namens DOVO zijn ploeg richting de volgende play-off ronde schieten. De verdediger miste waarna de loterij doorging met in totaal achttien strafschoppen. Uiteindelijk gingen de handen in de lucht bij de spelers van Kozakken Boys waarmee het seizoen van DOVO direct over was.
VERANTWOORDELIJKHEID PAKKEN
,,Ik wist dat het voor mij moeilijk zou zijn om negentig minuten te maken afgelopen zaterdag. De liesblessure hield me de week ervoor al langs de kant in het duel tegen IJsselmeervogels en tijdens het eerste duel met Kozakken Boys was het niet de bedoeling om de volle negentig minuten te spelen. Dat gebeurde wel doordat andere jongens wegvielen met blessures en ik mijn verantwoordelijkheid wilde pakken In het tweede duel was het kijken hoe ver ik zou komen met die blessure”, legt Vito Wormgoor uit.
Het werd dus de 70e minuut waarna het nagelbijten voor hem begon. ,,We hebben er als ploeg alles aan gedaan. Ik ben trots op de ploeg dat we zo compact hebben gespeeld en er voor zijn blijven vechten. Dat is dit seizoen onze kracht geweest maar ik moet ook reëel zijn, Kozakken Boys was over twee wedstrijden de betere ploeg.”
PLAY-OFF OVER ÉÉN WEDSTRIJD
De aanvoerder van DOVO had het mooi gevonden wanneer de play-off wedstrijden om promotie over één duel zouden gaan. ,,Dat maakt het toch spannender en kan ervoor zorgen dat een ploeg op karakter door kan gaan. Uiteindelijk is het toch een mentaal spelletje. Daarom baalde ik zo dat ik eruit moest, binnen de lijnen had ik de ploeg bij de hand kunnen nemen in de slotfase.”
,,Toch ben ik, ondanks de teleurstelling, trots op hoe we het hebben gedaan dit seizoen”, vervolgt Wormgoor. ,,We hadden Kozakken Boys in het tweede duel aardig geknakt nadat zij snel op 2-0 waren gekomen en hebben kansen gehad om door te gaan. We hebben tot het laatst gevochten, enorm zuur dat je deze loterij op matchpoint uiteindelijk moet verlaten. Uiteindelijk kunnen we met opgeheven hoofd erop terugkijken. Zuur blijft het wel.”






