VRC kroont zich zaalvoetbalkampioen van Veenendaal: ‘Wij zijn de beste in de zaal!’
VoetbalVEENENDAAL Het was de vlam in de pan bij het 29e Jan Rebergen-toernooi in sporthal West deze zaterdag. Het toernooi, tussen Kerst en Oud en Nieuw, waar altijd naar uitgekeken wordt, begon als een dieselmotor die langzaam op gang moest komen. Maar eenmaal lopend werd het pedaal vol ingedrukt. De bloedstollende finale tussen rivalen VRC en De Merino’s zette het publiek op de banken. In de penaltyfase was het Bep Rebergen die VRC te hulp schoot. VRC won het toernooi en is de 29e winnaar van het Jan Rebergen-toernooi.
door Siem van Eck
Het was een klassiek einde, een echte finale, met hard voetbal dat eindigde in penalty’s. Segers, Terschegget, Van de Steeg, Tagherbit en Vrolijk schoten de bal ijskoud binnen. Melvin van de Haar twijfelde, en het was Jeroen Vrolijk die de bal stopte. Gejuich klonk vanaf de tribune: VRC had gewonnen... of niet? De scheidsrechter floot af: vijf om vijf penalty’s, dat is het standaard zaalvoetbalreglement.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Vrolijk stopte de bal van Van de Haar, VRC is zaalvoetbalkampioen- @tedxmedia
Bep Rebergen, organisator en voorzitter, stapte het veld op, programmaboekje in de hand. In de spelregels van zijn toernooi staat duidelijk: 3 om 3 in de penaltyfase. Het fluitsignaal klonk opnieuw en VRC nam de beker mee naar huis. ,,Het staat er zwart op wit: de spelregels van het Jan Rebergen-toernooi geven 3-3 aan, en daar houden we ons aan,’’ vertelde een lachende Rebergen.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Bep Rebergen met het spelregelement- @tedxmedia
,,Het was een echte finale, niet het beste voetbal, maar uiteindelijk win je met penalty’s,’’ zei VRC-speler Sven van Asselt.
,,Dit is Veenendaal!’’, vulde Vrolijk aan. ,,Er zijn zat clubs in Veenendaal, dus je wilt de beste van Veenendaal zijn in de zaal. Als je daarvoor speelt, laat je je soms even gaan. Het ging over het randje, maar niet schandalig.’’
VOLLE BAK
Het was een drukke zaterdagmiddag in Veenendaal West. De eerste wedstrijden stuurden al snel de favoriet DOVO naar huis, en ook kampioen van vorig jaar, VVA, moest vroegtijdig de handdoek in de ring gooien. De Merino’s, VRC, Renswoude en SV Panter bereikten de kruisfinale.
In de eerste kruisfinale stonden SV Panter en VRC tegenover elkaar. VRC zette meteen flink druk en dwong Panter in de verdediging. Mitchell Strijdhorst opende namens Panter de eerste schotkans, maar keeper Jeroen Vrolijk keerde het tij. Dion Visée en Allan van de Haar schoten kort achter elkaar VRC naar 2-0. VRC wisselde keepers, en Jasper van de Pol maakte zijn eerste minuten van het toernooi.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Dion Visée met de 1-0, kort daarna is het Allan van de Haar met de 2-0- @tedxmedia
De Merino’s gingen vol in de aanval in hun kruisfinale. Tegenstander Renswoude bood flink tegenstand, Sven Hendriksen zette zijn ploeg op 0-1. Wesley van Beijnum bracht de stand weer gelijk. Het publiek stond al op de banken toen Stephan van Grootveld een opgelegde kans kreeg, maar miste. Uiteindelijk was het Melvin van de Haar die De Merino’s naar de finale schoot. Een droomfinale was een feit.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Wesley van Beijnum met de 0-1- @tedxmedia
DE FINALE
,,Dit wordt revanche,’’ sprak Van de Haar voor de wedstrijd. Eerder in het toernooi verloor De Merino’s met 2-0 van VRC, terwijl ze in de veldderby eerder dit jaar met 1-0 wonnen.
De finale begon rustig. Beide teams waren zoekende, maar VRC had al snel meer controle en wist onder de druk van De Merino’s uit te spelen. Het fysieke spel nam de overhand, en de eerste gele kaart liet niet lang op zich wachten. Assistent-trainer Ryan Holman van De Merino’s moest na een rode kaart op de tribune plaatsnemen vanwege commentaar op de scheidsrechter.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Segers leek de 1-0 te maken, scheidsrechter besliste; bal niet over de lijn. - @tedxmedia
De tribune liet zich flink horen, en keeper Melvin van Burken van De Merino’s hield zijn team met knappe reddingen in de wedstrijd. Het spel ging hard tegen hard. Stephan Grootveld van De Merino’s kreeg zijn tweede gele kaart en moest het veld verlaten. Bij een schermutseling voor het doel redde Van Burken opnieuw. De spanningen liepen op: Sven van Asselt en Wesley van Beijnum raakten verwikkeld in duw- en trekwerk. Meerdere spelers lieten zich meeslepen door het joelende publiek. De scheidsrechter floot de eerste helft af.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Duw en trek werk onder het gejoel van het publiek- @tedxmedia
De tweede helft was een kopie van de eerste: fysiek spel, kansen zonder doelpunten, en een publiek dat op het puntje van zijn stoel zat. De penaltyfase bracht uiteindelijk de beslissing.
Van de Haar was na afloop niet ontevreden: ,,We hebben een mooi toernooi gespeeld en de finale gehaald. Voor die laatste penalty twijfelde ik al, maar door mijn goal stonden we überhaupt in de finale. Iedereen zei: ‘Neem hem gewoon.’ Het was een 50/50-kans, en Vrolijk pakte hem goed. Dat is sport: op het veld haal je alles uit de kast, en daarna is het weer de arm om elkaar heen.’’
,,We hebben deze prijs al een tijd niet gewonnen. Vorig jaar stonden we in de finale en verloren we. Dit keer wilden we echt iets laten zien. Niemand staat graag al na de groepsfase in de kantine, al is de gezelligheid ook belangrijk’’, aldus van Asselt met de beker in zijn hand.
VRC met de felbegeerde Jan Rebergen beker- @tedxmedia
