
De Vrijwilliger: Teus Nieboer: ‘Als anderen het naar hun zin hebben, dan heb ik het ook naar mijn zin’
Hockey VrijwilligerVEENENDAAL Vanaf het moment dat zijn zoon Robbin ging voetballen, was het voor Teus Nieboer niet meer dan normaal dat hij als vrijwilliger een aantal taken oppakte. ,,Zelf heb ik bij DOVO gespeeld en nog een paar jaar bij vv Veenendaal. Vanaf het moment dat ZVC Veenendaal is opgericht, ben ik al betrokken bij van alles wat er moest gebeuren. Van contacten met de KNVB, Sportservice tot sponsoren. Coach Hicham Saidi heeft bij mij nog stage gelopen op Het Perron”, geeft de inmiddels 57-jarige Teus Nieboer aan. Behalve bij ZVC Veenendaal is Nieboer ook als vrijwilliger actief bij hockeyvereniging VMHC Spitsbergen.
door Roberto Cancian
Inmiddels werken Teus Nieboer en Hicham Saidi beiden op de middelbare school in Veenendaal. Teus Nieboer doet dat wel op het moment iets rustiger aan nadat hij in september van het afgelopen jaar in het ziekenhuis belandde. ,,Ik heb mijn aorta gescheurd van mijn hart tot aan mijn lies. De kans dat ik het zou overleven, werd op vijf procent geschat. Op het moment dat ik mijn zoon Robbin wilde ophalen na een training van ZVC, schoot het in mijn onderrug en kreeg ik druk op de borst. Ik associeerde het niet met iets levensbedreigends. Mijn vrouw Leontien vond dat ik er grauw uit zag en adviseerde om toch maar even te bellen.”
KLEINE OVERLEVINGSKANS
Niet veel later was Teus Nieboer bij de spoedeisende hulp en leek alles goed te zijn. Het maken van een CT-scan zorgde voor paniek. ,,Ze hebben me met 180 km per uur richting Nieuwegein gebracht. De kinderen werden gebeld om afscheid te nemen omdat de kans klein zou zijn om het te overleven.”
Na een operatie van elf uur, volgt een lang herstel voor Teus Nieboer. ,,Bij het wakker worden was het spannend om te zien wat ik nog kon en wat ik eraan had overgehouden. Je kunt er een dwarslaesie of een hersenbeschadiging aan overhouden. Doktoren zaten aan mijn voeten om te bekijken hoe alles functioneerde, terwijl ik dacht waarom zitten ze aan mijn voeten”, zegt hij met een lach. Hij moet zelf uitvinden wat kan en mag en vooral rustig aan doen en opbouwen. ,,Ik merk dat ik meer moeite heb om mijn concentratie vast te houden.” Het voelt positief en goed dat hij weer stappen kan maken, wel moet Teus Nieboer af en toe op de rem trappen omdat hij van alles wil oppakken.
TAKEN WEER OPPAKKEN
Teus Nieboer is sinds 2002 werkzaam op Het Perron. ,,Daarvoor heb ik op een basisschool groep 8 gehad en gaf ik allerlei lessen. Op de middelbare school was dat ook zo. Ik heb onder meer wiskunde gegeven en nu geef ik alweer ruim tien jaar Nederlands. In het kader van het opbouwen ben ik nu drie tot vier keer in de week een paar uur op school en coach ik jongeren individueel.”
Ook pakt hij zijn vrijwilligerstaken weer op en dat zijn er door de jaren heen best veel. ,,Zo mooi om te doen. Het is leuk hoe anderen kunnen genieten. Vrijwilligers zijn hard nodig, anders gebeurt dat allemaal niet en kunnen kinderen ook niet zoveel in beweging zijn. Wanneer ik bij een toernooi zie wat een lol die kinderen hebben, daar doe je het toch voor”, zegt hij vragend.
SAAMHORIGHEID
Zo heeft hij zijn ‘taken’ bij VMHC Spitsbergen en ZVC Veenendaal ook weer langzaamaan opgepakt. ,,Op het moment dat mijn oudste dochter, zij is nu 20 jaar, ging hockeyen hadden ze een leider nodig. Het was een nieuw team dus samen met een andere ouder heb ik dat opgepakt. De saamhorigheid was groot, ook buiten het hockey. Haar jongere zus, de tweelingzus van Robbin die nu bij ZVC speelt, ging ook hockeyen. Ik heb destijds toernooien georganiseerd en ben ook materiaalcommissaris geweest. Mijn vrouw ging vaak mee met Robbin naar voetbal bij VRC en ik was met mijn dochters bij het hockey”, geeft Nieboer aan.
Op het moment dat zoon Robbin op 16-jarige leeftijd al onder de lat kwam te staan bij ZVC, ging vader Teus ook steeds meer doen bij die vereniging. ,,Stukjes schrijven, filmpjes maken, social media bijhouden en van alles wat erbij kwam. Bij VRC heb ik ook een tijd social media bijgehouden in de tijd dat Robbin daar speelde.”
DINGEN LOS LATEN
Dat Teus Nieboer het rustiger aan moest gaan doen, dat had te maken met zijn zware operatie maar ook met zijn rol bij ProVeenendaal. Hij werd met voorkeursstemmen in de gemeenteraad gekozen terwijl hij op plek 19 stond. ,,Dan moet je beslissen of je dat wil doen.” Dat wilde Teus Nieboer wel waardoor hij, met onder meer Winkelstad Veenendaal, evenementen, sport en ondernemen in portefeuille, andere dingen moest loslaten. ,,Ook omdat je geen belangenverstrengeling wilt. Bij de hockeyvereniging doe ik op de achtergrond nog wat voor de sponsorcommissie. Bij ZVC doe ik ook nog één en ander met tekst en filmpjes met bijvoorbeeld de samenvatting van de doelpunten.”
Ook is hij jurylid bij het Sportgala Veenendaal, is hij betrokken bij de Sportweek in Veenendaal en is hij actief tijdens Lampegietersavond. ,,Bij het Aller Erf ben ik altijd druk geweest met oud-Hollandse Spelen, een drive-in show en van alles wat geregeld moest worden. Het is leuk om het gezellig te maken. Wanneer anderen het naar hun zin hebben, dan heb ik het ook naar mijn zin.”
Ze zijn het cement van een vereniging, zonder vrijwilligers kan een club niet bestaan. Of het nu gaat om een bestuurslid, de koffiejuffrouw, een jeugdtrainer, de terreinknecht, de organisator van het jaarlijkse jeugdtoernooi, de clubscheidsrechter, iemand van de schoonmaakploeg, de barman, de terreinknecht, de contactpersoon voor media of de klusjesman. Ze krijgen een gezicht in onze rubriek De Vrijwilliger. Wil jij een vrijwilliger van een sportvereniging in Veenendaal aandragen voor deze rubriek, stuur ons een mailtje met motivatie en contactgegevens naar regiosportveenendaal@bdu.
Lees alle artikelen uit de rubriek De Vrijwilliger in ons dossier op RegiosportVeenendaal.nl (klik hier).






