Trainer Dennis Koorn verruilt het gras voor zijlijn: ‘Ik zal op zoek moeten naar nieuwe dynamiek’

VEENENDAAL Na vijfendertig jaar nam Dennis Koorn tegen DEV Doorn afscheid als veldtrainer. Zijn trainerscarrière eindigt in stijl: met een kampioenschap bij vv Veenendaal. Helemaal uit het Veense sportwereldje verdwijnt hij niet, want Koorn wordt manager voetbalzaken bij DOVO. Toch voelt het als een sprong in het diepe. ,,Kan ik zonder die kick? Ik denk het wel, maar misschien ga ik het trainerschap wél missen.”

door Rick Praamstra

Als Dennis Koorn na het teleurstellende seizoen 2022-2023 voor het eerst voor de groep staat, doet hij een kennismakingsronde met de selectie en vraagt naar hun ambitie. Veenendaal is dan net gedegradeerd naar de vierde klasse. De ambitie is duidelijk: zo snel mogelijk terug naar de derde klasse. Maar Koorn waarschuwt: dat vraagt keihard werken én gedragsverandering. ,,Spelers deden veel op automatisme. De grootste uitdaging was om ze hun teleurstelling op een andere manier te laten uiten.”

Dat is een proces van de lange adem, maar vooral in de tweede seizoenshelft speelt Veenendaal sterk. Het elftal verliest uiteindelijk pas via strafschoppen de finale om promotie naar de derde klasse. Koorn en zijn staf benaderden de spelers in de twee seizoenen naar eigen zeggen met positieve energie en humor. ,,We probeerden plezier uit te stralen. In de beginfase (van het eerste seizoen) rommelde het nog binnen Veenendaal en daar waren een aantal spelers gevoelig voor. In de eerste periode hadden we moeite om dat chagrijn weg te spoelen. Maar er kwam meer rust en de resultaten werden beter.”

BRANDSTOF VOOR NIEUW SEIZOEN

De teleurstelling van de gemiste promotie zorgt voor brandstof voor dit seizoen. ,,Toen ik na dat seizoen kennis ging maken met de nieuwe groep liet ik beelden zien van de verloren finale. ‘Kijk goed naar de beelden’ zei ik tegen de spelers: ‘dit gaat volgend seizoen niet meer gebeuren’.”

Met overmacht behaalde Veenendaal de titel. De mentale weerbaarheid bleek een niet te onderschatte factor. De ploeg liet zien beter om te kunnen gaan met tegenslagen tijdens de wedstrijd. Makkelijk ging het zeker niet voor Koorn, erkent hij. ,,Dit was de moeilijkste groep waar ik mee heb gewerkt. De spelers hadden soms moeite om hard te werken en in henzelf te investeren. De groep wilde het soms nog iets te gezellig met elkaar hebben en had moeite om een training lang geconcentreerd te blijven.”

(de tekst gaat verder na foto)

Dennis Koorn met zijn topscorer Mitch van den Berg. - @tedxmedia

,,Als je elke week bovenaan staat sluipt er een beetje in dat het wel goed komt: ‘we winnen onze potjes wel’. Ik noem dat het ‘Ajax-syndroom’: wij zijn Ajax, wij zijn de beste, maar het gaat nooit vanzelf. Het belangrijkste dit seizoen was dat iedereen er uiteindelijk wel stond als dat nodig was. Als er een speler wegviel, stond een ander op. We hebben elke blessure of vakantie kunnen opvangen. Je wordt ook nooit met elf man kampioen, maar met de hele ploeg.”

INHAALRACE MET VVA

De titel met Veenendaal was zijn vijfde in zijn trainerscarrière. Eerder pakte hij de ‘schaal’ met DFS Opheusden, Scherpenzeel en twee keer op een rij met VVA Achterberg. Elke titel heeft zijn eigen verhaal, vertelt Koorn. Maar zijn tweede met VVA is zijn mooiste, al pakte hij die juist tegen Veenendaal. ,,We moesten dertien punten goedmaken op ESA. Ik bleef continu roepen dat we het konden redden. We bleven winnen. Dan nader je ESA en ga je ze voorbij. Dat had niemand meer verwacht. Ik heb na die titel ook de warmte gevoeld van de club Veenendaal. Zij gunden mij de titel en feliciteerden mij. Dat heeft uiteindelijk ook meegespeeld om voor Veenendaal te kiezen.” 

(de tekst gaat verder na foto)

Dennis Koorn als trainer van VVA Achterberg. - Jan van den Brink

Koorn raakt op zijn zestiende bij VRC besmet met het trainersvirus, in de nasleep van het EK ‘88. Een ledengroei zorgt ervoor dat hij al jong voor de groep staat - het begin van een carrière van ruim dertig jaar. Hij trainde jeugdteams, assisteerde hoofdtrainers en is bij VVA, DFS Opheusden, SKV, Scherpenzeel, SVL Langbroek en Veenendaal de eindverantwoordelijke. Hij vindt het lastig om te zeggen of er een methode-Koorn is. ,,Ik heb me ontwikkeld als trainer. Ik heb door de jaren heen titels gepakt, maar ik ben een wezenlijk andere trainer dan in het begin van mijn carrière. Ik heb opleidingen gevolgd en veel geleerd van andere trainers.”

,,Ik heb jaren geleden voor mijn zakelijke carrière een opleiding gevolgd gericht op verbinding maken met mensen. Dat heb ik in mijn tijd bij SVL proberen toe te passen. Daarvoor was ik veel meer gericht op hiërarchie: ik ben de trainer en jullie doen het zoals ik het wil. Dat zorgde soms wel voor wrijving. Ik heb nu veel meer interesse in de mens achter de speler. Het allerbelangrijkste in mijn carrière is dat ik altijd met heel veel energie en plezier heb gewerkt. Ik geloof dat een ploeg de weerspiegeling is van de trainer. Als ík keihard werk en laat zien dat ik het leuk vind wat ik doe, dan worden de spelers daarin meegezogen.”

KOORN RUILT VELD IN VOOR ZIJLIJN

Koorn trainde nog steeds met plezier. Toch ruilt hij het (kunst)gras in voor een positie aan de zijlijn. Vlak voor de jaarwisseling hakte hij de knoop door en besloot dat het na al die jaren mooi is geweest. Hij kon zijn trainerscarrière niet langer meer goed combineren met zijn privésituatie en zakelijke carrière, liet hij al eerder weten aan RegiosportVeenendaal.nl.

Bij DOVO kiest hij nu voor een andere rol. Als manager voetbalzaken gaat hij het technisch beleid bewaken en vormt hij de verbinding tussen de jeugd en de senioren en gaat hij sparren met de technische commissie, hoofd jeugdopleidingen en ook hoofdtrainer Jeroen van Bezouwen. Eén aspect wil Koorn graag benadrukken. ,,Ik ambieer niet de stoel van de hoofdtrainer. Er zit daar nu iemand die ontzettend goed werk levert. Het wordt mijn taak om hem in zijn kracht te zetten.”

Welke kwaliteiten neemt Koorn mee in zijn nieuwe rol? ,,Ik denk verbinden, gecombineerd met mijn voetbalervaring. Uiteindelijk wil je met je kennis doelen nastreven en realiseren. Ik vind het leuk om mensen in hun kracht te zetten. Ik zal niet in een ivoren toren gaan zitten. Ik wil weten wat er op de velden gebeurt. Ik wil alle teams zien voetballen.”

OP ZOEK NAAR ANDERE DYNAMIEK

Hij zal het missen om sportieve prestaties na te streven, maar hij kijkt uit naar zijn nieuwe rol. ,,Met een ploeg streef je elke week succes na. In mijn nieuwe rol zal je pas na jaren resultaat zien. Kan ik zonder die succesbeleving en de kick? Ik denk het wel, misschien zal ik het missen. Ik zal op zoek moeten naar een andere dynamiek en hoe dat gaat voelen, geen idee. Als ik als trainer een wedstrijd verloor, had ik een week de tijd om het recht te zetten. Die korte termijn-focus werkte prettig. Dat ga ik misschien wel het meest missen.”