De Vrijwilliger: Jan Nagel al bijna een kwart eeuw de stille kracht van GVVV: ‘Ik heb alles voor de club over’
Voetbal Nieuws over GVVV VrijwilligerVEENENDAAL Al meer dan twintig jaar zorgt Jan Nagel ervoor dat het eerste elftal van GVVV er vlekkeloos uitziet. De materiaalman doet zijn werk in stilte en is nuchter. Het is leuk als de spelers hem bedanken voor zijn werk achter de schermen, maar daar doet hij het niet voor: ,,Als iedereen er weer netjes uitziet, ben ik tevreden.”
door Rick Praamstra
Nog drie seizoenen en dan is Jan Nagel vijfentwintig jaar materiaalman van het eerste elftal. Dan heeft hij duizenden shirtjes, broekjes en sokken gewassen, honderden keren kisten met kleding klaargemaakt voor uitwedstrijden en ontelbare keren de ballen opgepompt.
Het zilveren jubileum is voor de ras-GVVV’er een mooi moment om te stoppen. ,,Als ik gezond blijf, dan hoop ik de vijfentwintig jaar vol te maken. Dat is dan een geweldig moment om te stoppen.” Zes jaar geleden stond hij al op het punt om te stoppen, maar de club vond geen opvolger en zo bleef hij aan. ,,Ik zei toen dat ik het nog een jaartje zou doen, maar zes jaar later ben ik er nog. Misschien had ik er toen ook wel spijt van gekregen.”
Nagel is een stille genieter. Als hij de voetballers van het eerste weer in schone tenues ziet, is hij een tevreden man. Vissen naar complimenten doet hij niet. ,,Ik heb alles over voor het eerste. Door sommige jongens wordt dat zeer gewaardeerd, anderen zijn stiller. De spelers weten ook niet hoeveel uren ik erin stop. Maar ik maak me niet zo snel druk.”
VRIJWILLIGERSWERK IS EEN HOBBY
De materiaalman is zeker drie trainingen per week van 18.00 uur tot 21.30 uur op de club, op wedstrijddagen van 11.00 uur tot 19.00 uur en is op vrijdagavonden ook vaak op het Panhuis om de kleedkamer schoon te maken. Nagel werkt ook nog veertig uur bij het Veenendaalse bedrijf Mitsubishi Elevator in de logistiek. Hij heeft dus een drukke week. ,,Ja, het is vrij pittig. Maar ik zie mijn werk als materiaalman als een hobby. Ik zit niet graag stil.”
In de ruim twintig jaar dat hij nu actief is als materiaalman, is het er niet rustiger op geworden. ,,GVVV is ontzettend gegroeid. Vroeger had je één shirtje voor uit en thuis. Inmiddels zijn er drie tenues, hebben de spelers allerlei pakken, speciale trainingspakken en dikke jassen. Er zijn zoveel spullen bijgekomen, het is bijna professioneel. Dat betekent ook meer werk voor mij.”
ZELFS STERADENT BIEDT GEEN SOELAAS
Al die kleding zorgt ervoor dat hij de meeste tijd doorbrengt in de wasserij van GVVV. Het is geen sinecure om alles schoon te krijgen. ,,Ik ben inmiddels een wasexpert. Vooral de broekjes zijn zó vies. Dat rubber van het kunstgras krijg je er amper uit. Als de spelers een sliding maken, zit alles onder. Ik heb al zoveel geprobeerd – zelfs Steradent (reiniger voor kunstgebitten) – maar dat hielp ook niet.”
Nagel wil dat het aan niets ontbreekt bij de spelers en dat alles verloopt zoals het moet. Hij baalt er nog steeds een beetje van wat er twee jaar geleden gebeurde, toen de wedstrijd bij Rijnsburgse Boys op het programma stond. De nachtmerrie van elke materiaalman (of -vrouw) kwam uit: de tas met shirtjes bleek nog in Veenendaal te liggen. ,,Dan voel je je echt beroerd, hoor. Het is echt niet fijn als je iets vergeet. Ik hoor het nog regelmatig als we daar weer heen moeten: ‘Jan, neem je de shirts mee?’ Daar kan ik dan wel om lachen.”
Hij lacht veel met de mannen die al jarenlang bij GVVV werken: assistent Dennis van Meegdenburg, teammanager Bart Broeder en verzorger Jan van Pommeren. ,,We steken vaak de draak met elkaar. Het zijn geweldige mensen om mee samen te werken. Soms zeggen we ook tegen elkaar: als de een stopt, stoppen we allemaal.”
ONVERGETELIJKE BEKERAVONTUREN
Nagel maakte bijzondere momenten mee bij GVVV, met de bekeravonturen als hoogtepunten. ,,We wonnen met 3-0 van Excelsior (25 oktober 2011), we speelden ze compleet van de mat. Ik herinner me ook de wedstrijd tegen Sparta (6 december 2011), die we na strafschoppen wonnen. Er gingen dertig bussen met supporters mee naar Rotterdam – echt een sensatie. En naar AZ (1 februari 2012) werden we vanaf Amsterdam begeleid door motoragenten. Dat zijn onvergetelijke momenten.”
Wat overheerst bij Nagel als hij terugdenkt aan al die seizoenen als materiaalman? ,,Ik ben vooral trots dat ik het zo lang in goede gezondheid heb mogen doen. Ik doe dit werk met plezier. Ik vind mezelf niet belangrijk, ik doe gewoon mijn best. Als er gescoord wordt, juich ik mee. Soms vliegen de jongens me dan om de nek, en dan schiet ik vol. Ik ben een emotioneel mens.”
LIEFDE VOOR GVVV
Voordat hij materiaalman werd, trainde Nagel jarenlang de teams van zijn zoon Dennis. In de loop der jaren is zijn liefde voor GVVV gegroeid. ,,In het begin ben je gewoon de trainer van je zoon en loop je mee met de meute. Maar later voelde GVVV echt als mijn club, en ik zal niet snel naar een andere vereniging overstappen. Ik zal niet gauw van mezelf zeggen dat ik een echte ‘blauwe’ ben geworden, maar ik hoop wel dat anderen dat zo zien.”
Ze zijn het cement van een vereniging, zonder vrijwilligers kan een club niet bestaan. Of het nu gaat om een bestuurslid, de koffiejuffrouw, een jeugdtrainer, de terreinknecht, de organisator van het jaarlijkse jeugdtoernooi, de clubscheidsrechter, iemand van de schoonmaakploeg, de barman, de terreinknecht, de contactpersoon voor media of de klusjesman. Ze krijgen een gezicht in onze rubriek De Vrijwilliger. Wil jij een vrijwilliger van een sportvereniging in Veenendaal aandragen voor deze rubriek, stuur ons een mailtje met motivatie en contactgegevens naar regiosportveenendaal@bdu.
Lees alle artikelen uit de rubriek De Vrijwilliger in ons dossier op RegiosportVeenendaal.nl.
