Vito Wormgoor geniet na ‘unieke carrière’ in betaald voetbal weer bij DOVO: ‘Lekker voetballen, de club helpen en belangrijk zijn’
Voetbal Nieuws over DOVOVEENENDAAL Dit seizoen keerde Vito Wormgoor terug bij derdedivisionist DOVO, de club waar hij op 12-jarige leeftijd al naar toe kwam. ,,Ik ben op 4-jarige leeftijd begonnen met voetballen bij HDS in Leersum, de plaats waar ik ben opgegroeid. Bij HDS heb ik gespeeld tot ik werd opgepikt door DOVO”, geeft de 35-jarige Vito Wormgoor aan.
door Roberto Cancian
Vito Wormgoor heeft zijn draai razendsnel gevonden aan de rode zijde van sportpark Panhuis. Na een moeizame voorbereiding is het in de derde divisie uitkomende DOVO prima begonnen aan het seizoen met zes overwinningen op rij. ,,Die punten kan je maar beter binnen hebben”, zegt hij resoluut.
SCHERP HOUDEN
De behaalde overwinningen zorgen voor vertrouwen bij de spelersgroep. ,,Je gaat nu toch anders de wedstrijden in. We weten wat voor een voorbereiding we hebben gedraaid en waar we vandaan komen. Het is zaak om de boel op scherp te blijven houden, daar zorg ik wel voor wanneer het nodig is”, geeft hij aan.
,,Het is echt als thuiskomen hier”, vervolgt de routinier. ,,Ik ben naar DOVO gekomen om de club te helpen, maar ook om lekker te voetballen, belangrijk te zijn en om te proberen DOVO naar het hoogste niveau te brengen. Er is altijd ruimte voor verbetering, ik heb er ook alle vertrouwen in dat we een goed seizoen gaan draaien.” Met DOVO schakelde hij ook al tweede divisionist Scheveningen uit in het nationale bekertoernooi. ,,Het is zaak die lijn vast te blijven houden, daar gaan we alles voor doen.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
,,Ik ben naar DOVO gekomen om de club te helpen, maar ook om lekker te voetballen, belangrijk te zijn en om te proberen DOVO naar het hoogste niveau te brengen.” - Jeroen van den Berg
SCOREN BIJ DEBUUT
Bijna twintig jaar geleden debuteerde Wormgoor in het eerste elftal van DOVO. ,,Ik ben bij de D-junioren begonnen en maakte vier jaar later op 16-jarige leeftijd mijn debuut in het eerste elftal. Ik weet nog dat ik direct een doelpunt maakte na een assist van Derk Schut. Een schitterende tijd waar al snel veel interviews volgden en meerdere zaakwaarnemers zich kwamen melden”, geeft hij aan. Het leverde hem een transfer op naar Ajax waarna hij ook nog speelde bij FC Utrecht, De Graafschap en ADO Den Haag voor hij naar het buitenland vertrok om daar te gaan voetballen.
FAMILIEMAN
Zijn debuut in het betaalde voetbal was er één zonder zijn grootste fans. ,,Mijn opa en oma zijn in 2004 bij een auto-ongeluk overleden. Dat heeft persoonlijk heel veel impact op me gemaakt. Mijn opa bracht me altijd naar DOVO wanneer mijn moeder niet kon. Opa was echt mijn maatje.”
Vito Wormgoor geeft aan dat familie enorm belangrijk voor hem is. ,,Ik ben echt een familiemens. Ik vind het fijn om mensen om me heen te hebben.” Thuis is daar geen ontkomen voor hem aan met naast zijn vrouw ook vier dochters. ,,Super toch?”, zegt hij lachend.
Waar het merendeel van de familie inmiddels in Amerongen woont, is hij met zijn gezin op zijn plek in Houten. ,,Vier dagen in de week ben ik bij FC Utrecht waar ik het O14-team onder mijn hoede heb. Eind van de middag dan naar huis, hapje eten en vaak dan door naar DOVO. De woensdag is altijd gereserveerd voor de meiden.”
GEEN OPGEVER
Wormgoor geeft aan zowel mooie tijden als roerige tijden te hebben meegemaakt. Hij loopt er ook niet voor weg. Na een akkefietje werd hij ooit weggestuurd bij Ajax, daarnaast hielden pittige blessures hem soms voor langere tijd aan de kant. ,,Je carrière loopt zoals het loopt. Ik ben ervan overtuigd dat alles gebeurt met een reden. Natuurlijk zijn er fases geweest die ik anders had willen doen. Dat is gebeurd, heb ik geaccepteerd en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Het is op de blaren zitten en weer door. Ik ben nooit een opgever geweest.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
Vito Wormgoor in actie voor DOVO in het duel tegen Hercules dit seizoen - Jeroen van den Berg
BUITENLANDS AVONTUUR
Dat bleek op het moment dat hij een overstap van ADO Den Haag naar de MLS in Amerika misliep, waar Chicago Fire in beeld was. ,,Uiteindelijk kreeg ik een aanbieding van Aalesund uit Noorwegen waarbij ik in eerste instantie dacht, voetballen ze daar? Ik ben daarheen gegaan met het idee dat voor een half jaar te doen en dan alsnog aan te sluiten in Amerika.”
Het liep anders, uiteindelijk bereikte hij wel zijn doel. ,,Het was schitterend bij Aalesund en ik heb daarna een ongelooflijke tijd gehad bij SK Brann. Een goed contract en wetende wat het land mij kon geven.” Een tijd van ruim drie jaar ook waarin hij blessurevrij was. ,,Ik ben zelfs nog uitgeroepen tot beste verdediger van Scandinavië. Ik denk ook dat het de beste periode in mijn carrière is geweest.”
Zijn transfer naar de MLS volgde daarna alsnog toen hij naar Columbus Crew vertrok. ,,Is het niet rechtsom, dan linksom. Ik wilde spelen en slagen in de MLS.” Dat lukte met het kampioenschap in de MLS (de MLS Cup). Het willen doorzetten, dat doet hij net zo in het dagelijkse leven. ,,Het is met vallen en opstaan. Ik ben zo opgevoed dat het belangrijk is om vooral dicht bij je zelf te blijven.” Dat is wat hij nu ook wil overbrengen op de jeugd die hij begeleidt. ,,Mooi om met die gasten een connectie op te bouwen.”
UNIEKE CARRIÈRE
Hij geeft aan een kleurrijke carrière te hebben gehad. ,,Ik heb een unieke carrière gehad met tegenslagen, een tijd dat allebei mijn enkelbanden afscheurden. Maar ook van euforie en mooie kansen die op mijn pad zijn gekomen. Het heeft voor mij echt gewerkt om te blijven knokken en weer op te staan. Ook om te kijken wat goed is voor mijn omgeving. Met het gezin hebben we een fantastische tijd gehad in Noorwegen. Het staat bij mij altijd voorop of de meiden het naar hun zin hebben. Ik kreeg een tijd terug een aanbieding uit Zuid-Korea, maar dan bedenk ik me al hoe we daar alles moeten lezen. Ik moest binnen 24 uur beslissen en terwijl ik alleen thuis zat, benauwde me dat. Dan weet je al dat je dat niet moet doen.” De MLS in Amerika was een heel ander verhaal voor Wormgoor. ,,Na mijn tijd in Nederland hoopte ik op een vervolg in Engeland. Het pad liep anders en dat is helemaal prima.”
THUISKOMEN
Bij DOVO, de club waar zijn vader ook tien jaar in het eerste elftal speelde, deed hij nu precies weer wat hij ooit deed in zijn eerste competitieduel. Destijds op 16-jarige leeftijd scoren bij zijn debuut, nu bij zijn terugkeer in het eerste competitieduel tegen Hercules de winnende 2-1 maken. ,,Zoals ik al zei, ik had niet willen ruilen of het anders willen doen. Je carrière loopt zoals het moet lopen. Ik ben er trots op dat ik tegen de 400 wedstrijden heb gespeeld in het betaalde voetbal en kampioen ben geworden met De Graafschap in de eerste divisie. Ik heb er veel voor moeten laten, dat besef je nu pas. Het is niet allemaal vanzelfsprekend, wel altijd in overleg gegaan met het gezin.”
Hij vindt het mooi terug te zijn bij DOVO, dicht in de buurt van de Utrechtse Heuvelrug. ,,Ik heb vrienden en familie in Amerongen en Leersum. Ook daar is het gevoel van thuiskomen. Prachtig.”
