Droom Israe uit Veenendaal komt uit met wereldtitel Enfusion: ‘Dit maakt me heel dankbaar’
VechtsportenVEENENDAAL Het was de grote droom van Israe Dahman-Sebti om ooit als wereldkampioen te worden gehuldigd bij het kickboksen. ,,Vanaf mijn vierde jaar ben ik al aan het kickboksen. Dat het me nu is gelukt om World Youth Enfusion Champion te worden, dat maakt me heel dankbaar”, geeft de 15-jarige Veenendaalse aan.
door Roberto Cancian
Ruim een week geleden ging de Veenendaalse Israe Dahman-Sebti op voor haar titelgevecht. In Alkmaar ging ze over drie ronden de strijd aan met de Belgische Elle Moens. ,,Ik ben er vol voor gegaan. Ik ben gaan aanvallen en gaan knokken en werd na drie ronden unaniem tot winnaar gekozen waardoor ik me nu wereldkampioen mag noemen.”
OVERTUIGING
Ze kijkt tevreden terug op haar wedstrijd: ,,De partij verliep goed, heel goed. Vooraf had ik wel een beetje spanning, je weet nooit hoe het zal verlopen. Eenmaal naar de ring toe zwakte dat af en voelde ik me sterker worden. Ik wilde vechten als een beest, vechten alsof ik nog nooit had gewonnen”, zegt ze met overtuiging.
(de tekst gaat onder de foto verder)
Na drie ronden werd Israe Dahman-Sebti unaniem tot winnaar gekozen. - Enfusionlive.com
Diezelfde overtuiging laat ze ook zien op een doordeweekse trainingsavond bij Tigre Kickboxing in Tiel waar haar overwinningsbelt getuige van is. Trainer Jalal Bouchaab is lovend over Israe Dahman-Sebti. ,,Zij is een goed voorbeeld. Zij kent Figuereido Landman goed. Hij gaat vol gas op techniek en kracht. Israe is de 2.0, maar dan de meisjes variant.”
Het jonge kickboks talent glimlacht om de woorden van haar coach. ,,Figi ken ik al lang. Wij zijn goed met elkaar, hij is een soort broer en voorbeeldfiguur voor mij. Toen hij mij zag, is dat contact gekomen en gebleven.” Dat was toen ze beiden actief waren bij Team Verhaar in Veenendaal.
OVERSTAP
Inmiddels is Israe Dahman-Sebti actief in Tiel waar ze vijf tot zes keer in de week traint bij Tigre Kickboxing. ,,Marcel Verhaar, waar ik nog wel op de woensdag train, vond het jammer dat ik wegging maar hij begreep het wel. Ik ben ooit bij Angels Gym begonnen met de afspraak dat ik wedstrijden mocht vechten. Ik moest wachten omdat de leeftijd werd opgeschoven waarbij dat ook echt was toegestaan. Toen ik 12 jaar was, ben ik naar een andere sportschool gegaan omdat mijn droom was om wereldkampioen te worden. Mijn echte doorbraak kwam hier bij Jalal. Via mijn vader hebben we gevraagd of ik hier kon kijken hoe het was. De sfeer was perfect en hier kon ik al snel partijen gaan vechten.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
Israe Dahman-Sebti met haar trainer Jalal Bouchaab. - Enfusionlive.com
Vader Choukri luistert mee en knikt bij de woorden van zijn dochter en kijkt de zaal in. ,,Haar zusje van tien jaar en broertje van negen jaar trainen nu ook”, zegt hij wijzend. Israe vertelt: ,,Mijn vader wilde dat ik op een vechtsport ging zodat ik me goed zou kunnen verdedigen. Ik vind de sport echt leuk en wil er ook helemaal voor gaan. Ik ben Marcel Verhaar ook heel dankbaar, maar doordat ik niet veel wedstrijden geboden kreeg, ben ik nu hier bij Jalal Bouchaab. Hij staat ervoor open om mij veel partijen te laten spelen. Ik ken hem al langer via mijn vader die ook altijd met kickboksen bezig is. Jalal is een broer en vaderfiguur.”
Op de vraag wat ze geleerd heeft bij Tigre Kickboxing, hoeft Israe Dahman-Sebti niet lang na te denken. ,,Discipline en met hart en ziel ervoor gaan. De aandacht die hij de leerlingen geeft, is een bijdrage geweest richting het succes.” Israe geeft aan veel gewonnen te hebben, maar ook wel eens een verliespartij heeft moeten incasseren. ,,Zonder verlies komt er geen winst. Verlies hoort er ook bij”, zegt ze met een strak gezicht. ,,Natuurlijk is dat niet leuk, maar het is het niet waard om lang boos te blijven. Daarna moet de knop om en de focus op winnen.”
EIGEN KRACHT
Israe Dahman-Sebti gaat eenmaal in de ring vooral uit van eigen kracht. ,,Voor dit wereldtitelgevecht heb ik me maar kort kunnen voorbereiden. Het maakt me in principe niet uit wie er tegenover mij staat. Ik wil gewoon knokken en aanvallen. Ik ben niet iemand die gaat counteren, maar wil afwisselen en ervoor gaan.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
Tijdens de training bij Tigre Kickboxing. - Roberto Cancian
Dat wil ze ook naast haar sport. Iets wat ze van huis uit zeker mee krijgt. ,,School is altijd nummer 1. Ik zit nu in de derde klas op het Rembrandt College in Veenendaal, daar liggen nu weer mijn prioriteiten. Vroeger wilde ik altijd docent worden. Nu lijkt het me ook mooi om kickbokstrainer te worden. Maar voorlopig wil ik eerst zelf nog partijen vechten en vooral partijen winnen”, zegt ze met een lach voordat de handschoenen aan gaan en de training ook voor haar begint.
,,Zondag heeft ze alweer een partij. De kans is groot dat ze in november of december de titel in haar gewichtsklasse gaat verdedigen. Nu is het vooral ervaring opdoen”, geeft Jalal Bouchaab aan. Vader Choukri, die zelf nog bij Kickboxlegende Fred Royers in Arnhem actief was, geniet van de passie die zijn dochter laat zien op de mat. ,,Ze is heel snel zelfstandig geworden. Ze weet wat ze wil, het is echt alles of niets bij haar. Je bent altijd voorzichtig met je kinderen, maar als ouders zijn wij heel trots.”
