Na jaren van doofpot en depressie sluit Carla Nouwen op grootse wijze af bij SKF: ‘Dit voelde als een sprookje, ik was zó emotioneel’
TafeltennisVEENENDAAL Tafeltennisster Carla Nouwen had het in haar sportieve carrière niet altijd even makkelijk. De manier waarop de 39-jarige Nouwen onlangs afscheid nam van haar sport, was er daarom één vol emotie. ,,Ik heb bij SKF een mooie tijd meegemaakt nadat ik in de tijd ervoor ook een tijd in een zwart gat heb gezeten. Om dan nu belangrijk te kunnen zijn bij het behalen van de landstitel met SKF, dat voelde als een sprookje. Ik was zó emotioneel na het beslissende punt”, geeft Carla Nouwen aan.
door Roberto Cancian
De in Lent woonachtige Carla Nouwen heeft de laatste jaren hard moeten werken om haar oude niveau weer te halen. ,,Ik ben een half jaar geblesseerd geweest vanwege een schouder- en elleboogblessure. Het was eigenlijk niet ingecalculeerd dat ik dit seizoen in de basis zou starten bij SKF. Met drie kleine kinderen vraagt het ook wat anders van je lijf om weer helemaal terug te komen en dat in combinatie met een drukke baan”, geeft ze aan.
EMOTIES NA ZWARE PERIODE
Dat ze zowel in de strijd om de voorjaarstitel als in de strijd om het algemene landskampioenschap beslissend kon en mocht zijn, zorgde voor tranen. ,,Dat mijn vader na het beslissende punt over de boarding stapte, dat zegt veel”, zegt Carla Nouwen die van 2012 tot en met 2026 bij SKF speelde. ,,Eén jaar ben ik in de competitie niet uitgekomen voor SKF maar voor het Duitse Kleve, dat was in het seizoen 2021/2022. In die tijd ben ik wel lid gebleven bij SKF en trainde ik er ook nog geregeld, maar kwam ik in competitieverband uit voor WRW Kleve.”
Dat de ontlading bij Carla Nouwen en haar familie zo groot was na de finale om de landstitel, had te maken met emoties die naar boven kwamen van mindere tijden in haar tijd als tafeltennisster. ,,Ik heb een zware periode meegemaakt. Een periode waar tot vorig jaar eigenlijk nooit over gesproken is”, aldus Carla Nouwen.
DOOFPOT EN MENTALE PROBLEMEN
Carla Nouwen doelt op een periode die vijftien jaar terug startte in de tijd dat ze onderdeel uitmaakte van het Nederlands team. ,,De NTTB koos ervoor om het beleid rondom het Nederlands team te veranderen. Jonge talenten, waar ik er destijds één van was en waarin geïnvesteerd werd, kregen veel minder speeltijd. Dat was een mentale klap omdat je ook minder speeltijd kreeg op internationale toernooien. Daar kan je van leren, zeiden ze. We zijn twee keer Europees kampioen geworden, maar je hing er een beetje bij. Uiteindelijk train je om te spelen maar dat gebeurde nauwelijks. Leeftijdgenoten, waar je altijd al tegen gespeeld had, zag je doorgroeien. Zelf speelde ik veel minder. Er ontstond een onprettige sfeer met zelfs opmerkingen van de ervaren speelsters dat je voor de EK-finale ook wel een bus later dan het team naar de wedstrijdhal kon nemen omdat je toch niet zou spelen tijdens de wedstrijd. Jarenlang is het in de doofpot gestopt maar ik kreeg er mentale problemen door.”
(de tekst gaat onder de foto verder)
,,Ik ben bij SKF altijd zo goed opgevangen door de meiden en het team. Zij zijn echt mijn tweede familie geworden.” - Roberto Cancian
DEPRESSIEF EN SOMBER
Door hoe het allemaal ging bij de Nederlandse Tafeltennisbond voelde Carla Nouwen zich steeds slechter. ,,Ik werd depressief en somber. Ik voelde me zo klein en was mijn zelfvertrouwen helemaal kwijt. Door gesprekken te voeren met een psycholoog en door rust te pakken, heb ik geprobeerd om terug te komen. Het lukte niet, de klachten kwamen terug. Door de NTTB werd me verzocht om dat destijds niet naar buiten te brengen. Als jong meisje ging ik daarin mee. Ik heb daar ruim twaalf jaar niet over gesproken. Dat deed pijn.” Terwijl ze het zegt, kraakt haar stem. ,,Het doet nog steeds pijn.”
Voor Carla Nouwen blijft de situatie van vijftien jaar terug, over hoe het ging binnen en rondom het Nederlands team, een pijnpunt dat gevoelig is en ook blijft. ,,Ik ben in 2011 gestopt bij het Nederlands team. In die tijd speelde ik in Duitsland in de Tweede Bundesliga.” De liefde voor de tafeltennissport wilde ze echter niet verloren laten gaan. ,,Vier jaar terug deed ik na lange tijd weer eens mee met het Nederlands Kampioenschap, toen voelde ik dat de pijn er nog steeds zat. Ik heb hulp gezocht om alles te verwerken. Een proces waar ik tot twee jaar geleden, met therapiesessies, mee bezig ben geweest. De tijd bij het Nederlands jeugdteam was leuk. Van de tijd die daarna volgde bij het Nederlands team bij de senioren, heb ik een flinke klap gekregen.”
SKF MIJN TWEEDE FAMILIE
Jarenlang was het afwachten of het plezier in het spelletje weer kon terugkomen bij Carla Nouwen. Om haar carrière dan zo af te mogen sluiten, voelt dan ook heel speciaal. ,,Ik ben bij SKF altijd zo goed opgevangen door de meiden en het team. Zij zijn echt mijn tweede familie geworden. Tot 2018/2019 was ik kopvrouw, daarna werd Melanie Bierdrager steeds sterker en sterker en afgelopen seizoen was Shuohan Men er natuurlijk ook bij. Zelf kon ik in de tijd dat onze kinderen werden geboren, ze zijn inmiddels 9, 6 en 2 jaar oud, niet altijd spelen”, geeft Carla Nouwen aan die als Beleidsadviseur en Projectleider bij de GGZ werkt.
(de tekst gaat onder de foto verder)
,,Om dan nu belangrijk te kunnen zijn bij het behalen van de landstitel met SKF, dat voelde als een sprookje. Ik was zó emotioneel na het beslissende punt.” - Peter Tijssen
Tijdens de wedstrijden om de landstitel kon ze weer genieten van het haar zo geliefde tafeltennis, de sport die ze al 32 jaar beoefent. ,,Mooi wanneer je de supporters dan hoort zingen; ‘Er is maar één vrouw waar je van kan houden, dat is Carla Nouwen’. Van alles om me heen heb ik me bewust afgesloten tijdens die beslissingswedstrijden maar dat hoor je natuurlijk wel”, lacht ze.
BUCKETLIST
In de tijd dat ze eraan werkte om weer helemaal fit te worden, kreeg ze van haar fysiotherapeut te horen dat ze nog fit genoeg was om te presteren op het hoogste niveau. ,,Dat het dan zo uitpakt, enerzijds om het beslissende punt te maken maar ook dat ik belangrijke en beslissende partijen weet te winnen, dat is wel mooi. Dit stond echt nog op mijn bucketlist. Dat ik dit nog mag afstrepen in mijn laatste seizoen, dat is natuurlijk super.”
Waar Carla Nouwen jarenlang haar gewonnen prijzen wegstopte in een doos op zolder, komen ze nu weer langzaam tevoorschijn. ,,Vier jaar geleden hoorde mijn oudste dochter van destijds 6 jaar van haar juffrouw dat ik Nederlands Kampioen was geweest. Ik had nooit tegen mijn dochter gezegd dat ik iets had gewonnen met tafeltennis of dat ik vroeger in het Nederlands team had gezeten. Bij een verhuizing in 2023 confronteerde ik mezelf met die prijzen, aanleiding om er iets mee te doen. Alles voelde als een test voor mezelf. Net als dat ik me niet volledig comfortabel voelde tijdens de finale in het najaar afgelopen december omdat je dan toch weer bij de NTTB over de vloer komt. Op mentaal en fysiek vlak heb ik me daarna goed voorbereid om er te staan in het voorjaar.”
STERK ZIJN OM TE VERWERKEN
,,Over dit soort dingen praat je niet makkelijk”, vervolgt ze. ,,Je moet sterk zijn om het te verwerken, ook voor de mensen om je heen. Het kan je zo in de weg zitten. Dat we dan nu die gouden plak weten te pakken met SKF is fantastisch. Dat zorgde echt voor een enorme ontlading. Ik voelde me echt vijf kilo lichter na dat beslissende punt in de finale om de algehele landstitel. Een sprookje om op deze manier te kunnen stoppen. Ik blijf bij SKF wel trainen, omdat ik het spelletje nog steeds leuk vind. De wedstrijden laat ik aan anderen over. Het is goed zo.”
