De Vrijwilliger: Roland Halekor is de drijvende kracht achter WSV Dragonder Noord: ‘Ik kan niet stil zitten’
Badminton VrijwilligerVEENENDAAL Hij is ermee opgegroeid, vrijwilliger zijn. Waar zijn vader wedstrijdsecretaris was bij De Merino’s en zijn moeder majorette les gaf bij Caecilia in Veenendaal en de Edesche Harmonie in Ede, rolde ook Roland Halekor al snel het vrijwilligersleven in. Eerst bij De Merino’s, nu bij WSV Dragonder Noord, waar hij al meer dan vijftien jaar alle shuttles in de lucht: ,,Ik kan niet stil zitten’’, verklaart Halekor.
door Siem van Eck
Twee dagen per week en eigenlijk ook op zaterdag is Roland Halekor in sporthal Oost te vinden. Sinds 2014 huurt WSV Dragonder Noord hier de zalen op dinsdag- en donderdagavond. Als penningmeester, trainer, speler, ledenwerver, websitebeheerder, mailbeantwoorder en manusje-van-alles kan je wel stellen dat Halekor de vereniging draaiende houdt: ,,Ach, iemand moet het doen en ik haal er veel voldoening en plezier uit. We zijn nu wel met het bestuur bezig iets meer van mijn taken te verdelen”, vertelt de badmintonner.
ONS KENT ONS
We spreken Halekor in Café De Buurman, ook wel de stamkroeg van de Veenendaler. Iedere donderdag na de training neemt hij hier plaats voor een drankje en een bitterbal: ,,Dat is de gezelligheid. Maar daarnaast hou ik van sporten en het liefst een balsport. Het is ‘ons kent ons’ hier bij Dragonder Noord. Iedereen geeft hier om elkaar, we spelen met elkaar en vormen geen groepjes.”
Halekor kwam bij de vereniging door een advertentie in de krant. WSV zocht spelers voor Dynamic tennis, een sport waarbij je tennist met een laag net op een badmintonveld en speelt met tafeltennisregels. Inmiddels is Halekor tweemaal Nederlands kampioen geworden: ,,Ik ben met mijn buurman erheen gegaan en nooit meer weggegaan. In 2014 zijn we verhuisd vanuit de zaal in De Dragonder naar de zaal hier in Oost, een van de hoogtepunten in mijn tijd hier. Sportservice Veenendaal zou er nu nog een zaal bovenop moeten zetten! We zijn in die tijd van 40 naar 140 leden gegaan!”
MAGNETRON
Het vrijwilligersleven, wat hij van huis uit meekreeg, is nu ook in zijn eigen gezin te zien: ,,Samen eten is bij ons een zeldzaamheid. Ik werk als boekhouder drie dagen thuis. Om kwart over vijf gaat de laptop dicht, ik zorg dat ik mijn tas al heb gepakt, zet wat eten in de magnetron en op naar de vereniging.”
Desiré Halekor zette samen met haar vader vóór corona een jeugdafdeling op binnen de vereniging. Na een moeizame start tijdens de pandemie hebben ze nu een groep van 25 jeugdleden: ,,Mijn dochter is er ook zo ingerold. Ze kwam over van de andere badmintonvereniging in Veenendaal met haar hele team. Na twee jaar spelen wilde ze graag stoppen met de competitie en de jeugd les gaan geven. Nu hebben we weer verjonging in de vereniging.”
SAAMHORIGHEID
Het mooiste aan WSV Dragonder Noord vindt Halekor het gevoel van saamhorigheid; ,De vereniging is dat je met z’n allen hetzelfde doel wil bereiken. Mensen moeten zich gezien en welkom voelen. Dat de beginner de tips krijgt van de gevorderde. Ik vind het leuk om dingen te organiseren, mensen wat te leren en iets bij te dragen aan de samenleving. De samenleving is al individualistisch genoeg. Steeds minder mensen willen vrijwilliger worden, en dat is zonde.”
Ze zijn het cement van een vereniging, zonder vrijwilligers kan een club niet bestaan. Of het nu gaat om een bestuurslid, de koffiejuffrouw, een jeugdtrainer, de terreinknecht, de organisator van het jaarlijkse jeugdtoernooi, de clubscheidsrechter, iemand van de schoonmaakploeg, de barman, de terreinknecht, de contactpersoon voor media of de klusjesman. Ze krijgen een gezicht in onze rubriek De Vrijwilliger. Wil jij een vrijwilliger van een sportvereniging in Veenendaal aandragen voor deze rubriek, stuur ons een mailtje met motivatie en contactgegevens naar regiosportveenendaal@bdu.
Lees alle artikelen uit de rubriek De Vrijwilliger in ons dossier op RegiosportVeenendaal.nl.
